Evde Kalma Sürecinde Ebeveyn Olmak

Evde kalma süreci herkes için yeni bir deneyim olmakla birlikte, siz ebeveynlerin de
bu dönemde sorumluklarının artması strese yol açabilir. Normal yaşantılarımızda çalışmak,
evde çocuklarımıza zaman ayırmak ayrı ayrı yaptığımız işlerken, birçok ebeveyn şu an ki
koşullarda hem evden çalışmayı hem ebeveyn olmayı aynı anda yapmak zorunda kaldı. Hatta
buna yeni roller de eklendi. Çocuğunuzun öğretmeni ve arkadaşı olmak gibi… Bunların
hepsini yapmaya çalışmak, ebeveynlerde strese, kaygıya ve öfkeye neden olabilir. Dolayısıyla
bu olumsuzlukların çocuklarımıza yansıması da kaçınılmazdır. Peki, ebeveynler bu konuda
neler yapabilir?


Kendinize Zaman Ayırın


Eğer gün boyu sadece çocuğunuzla ilgileniyorsanız, kendinize zaman ayıramıyorsanız
daha fazla stresiniz artabilir ve aranızdaki ilişki çatışmaya dönebilir. Bu yüzden ebeveynlerin
kendilerine zaman ayırması önemlidir. Bu süreçte ihtiyacınız olan her ne ise ona yönelik
yatırım yapmanız en doğru olanıdır. Herkesin ihtiyaçları farklıdır. Bu ihtiyaç bazılarınız için bir hobiyle uğraşmak, bir arkadaşla telefonda görüşmek olabilirken, bazılarınız için de sadece
dinlenmek olabilir. Bunu en iyi kendiniz bilirsiniz.


Duygularınızı Adlandırın


Özellikle kriz dönemlerinde birçok duyguyu bir arada yaşayabiliriz. Bu duyguların
neler olduğunu anlamak da zorlanırız. Duyguların neler olduğunu adlandırmak onlara
uzaktan bakmamıza ve duygularımızı anlamamıza neden olur. Duygumuzun ne olduğunu ya
da ne olmadığını anlamak kendimizi daha iyi gözlemlememize neden olur.


Ebeveyn-Öğretmen-Arkadaş karmaşasını çözümleyin


Evet bu süreçte bu roller karıştı. Hem ebeveynlik hem öğretmenlik hem de özellikle
tek çocuğu olanlar için oyun arkadaşı olmak gibi bir durumun içine girmiş olabilirsiniz. Ama
unutmayın ki diğer roller geçici. Sadece ebeveyn rolünüz kalıcı. Diğerlerinde rehberliğinizi
eksik etmeyin ve kusursuz olamayacağını unutmayın. Örneğin, online eğitimlere
çocuğunuzun katılması için ona rehberlik edin ve aktiviteleri beraber yapmaya çalışın.
Zorlandığınız noktalarda çatışmaya girmek yerine bağ kurmaya çalışın. Beraber başka bir
oyun oynayıp, daha sonra tekrar o etkinliği yapmayı teklif edebilirsiniz.


Çocuğunuzun davranışlarını gözlemleyin


Çocukların korku, stres ve endişeleri başka formlarda görünebilir. Örneğin, ayrılma
korkusu, uykuda düzensizlik, küçük olaylara büyük tepkiler verme, öfke, oyun içeriklerinin
değişmesi gibi…Eğer davranışlarında bazı değişimler gözlemliyorsanız, bu konuda bir
uzmandan destek alarak davranışın altında yatan nedeni bulmaya çalışın.
Ve son olarak unutmayalım, çocuklarımızla yeterince zaman geçiremediğimiz yoğun iş
temposunun olduğu günleri de düşünerek bu durumu fırsata çevirelim. Birlikte ve sağlıklı
olduğunuz her gün umuttur…

Elif Kadılar